عشق؟

یه مطلبی از جبران خلیل جبران هست که من باورش دارم اما دوست دارم نظرتون رو بدونم و راجع بهش با هم گپ بزنیم :

چه نادانند آن مردمی که گمان می برند عشق با معاشرت طولانی و همراهی مستمر پدید می آید 

عشق حقیقی آنست که زاده سازگاری روحی باشد و اگر این تفاهم در یک لحظه کامل نشود در یک سال و یک نسل تمام نیز به کمال نمی رسد

من نمی گم به عشق در نگاه اول معتقدم نظر من اینه که بذر عشق و نطفه آن در همان دیدار اول پدیدار میشه و با گذشت زمان رشد می کنه و به کمال می رسه کمالی که باید تا پایان زنده و در حال رشد باشه 

دوست دارم نظر شما رو بدونم 

/ 5 نظر / 47 بازدید
...

خواســــــتم بگویــــــــــم که کیستـــــــم ... دیـــدم نگفتن بهتر اســــــــت ! چه ســــــود آن کــــــه نمی ماند همان بهتـــــــــر که نشناسد مرا...! آن کــــــــس که می مانــــــــــد خود خواهد شــــــــــناخت ...!

راحیل

عشف چیزیست که بیشتر داشتنش را دوست داریم و بیشتر از هر چیزی دادنش را دوست داریم و هیچکس در نمی یابد که عشق همان چیزیست که همواره داده میشود و پذیرفته نمیشود....(جبران خلیل جبران)

سوما

من نمیگم در نگاه اول، و نمیگم در دیدار اول ممکنه مدتها زمان ببره و بعد توی یک لحظه ی خاص چیزی در دلت جرقه بزنه... شاید از یک حرف ساده حتی اما با حرف جبران خلیل جبران موافقم راستی، سلام

آرزو

عشق نیاز به شناخت ندارد.وقتی پای شناخت وسط می آید هر محبتی که به وجود می آید اسمش دوست داشتن است نه عشق. عشق جذاب تر و دوست داشتن پایدارتر است