منم یه امریکاییم

 شباهات عجیب آمریکائی ها و تهرانی ها

 

۱- عمر کشور امریکا ۳۰۰ سال است ، تهران هم تقریبا همین جور

۲- امریکایی ها دنیا را دو تکه می دانند ، امریکا + باقی دنیا ، تهرانی ها هم ایران را دو تکه می دانند ، تهران و باقی ایران

۳- امریکا و مردمش کاملا با چیزی که در تلویزیون می بینید تفاوت دارند ، تهرانی ها هم همین جور

۴- امریکایی ها حاضرند بمیرند ولی موجودی حساب (های) بانکی شان لو نرود ، تهرانی ها هم همین جور

۵- امریکایی ها در حقیقت همه از بیرون امریکا آمده اند ولی با این وجود خودشان را از مردم بیرون امریکا بهتر و بالاتر می دانند ، تهرانی ها هم همین جور

۶- هم امریکایی ها و هم تهرانی ها هر جا که پول باشد آنجا هستند …

اینطور نیست ؟!!!

/ 8 نظر / 22 بازدید
سحر شیرمحمدی

موافقم البته تهرانیها بدتر از امریکایی ها هستند چون لا اقل اونها بلدند پول خود را چجوری خرج کنند ولی تهرانیها خودشان را خفه می کنند با تجملات و زرق و برق ها........... تازه امریکاییها چاق هستند بخاطر فسود فوود خوردنناشون ولی تهرانیها با اینکه فسفود می خورند باز از بس حرصو جوش می خورند باز لاغرند نه؟ راستی دوست عزیز در قدمگاه تنهایی خویش حضور سبزت را چشم براهم...........

اسماعیل

[قهقهه][چشمک]...آفرین....همش رو خوب اومدی معراج جان حا لا من یه تفاوت اساسیش رو بگم... تهرانی ها شب تو رویاهاشون میبینن که رفتن آمریکا....ولی آمریکاییها تو کابوساشون میبینن که یکی از ایران...شاید هم تهران ...یه خودش بمب بستهو داره دنبالشون میدوووه

Robin Hood

سلام منم لینکتون کردم.در ضمن در باره ی مطلبی که گفتی دنبالش رفتم. سعی میکنم تو وبلاگم بزارم.بهتون خبر میدم.[دلقک][نیشخند][خنده][چشمک] مطلبت هم خیلی باحال بود. ممنون!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Robin Hood

دوباره سلام مطلبی که خواسته بودید گذاشتم توی وبلاگم ممنون می شم یه سری بزنید.

لبخندایرانی

سلام به شما وبلاگ نويس توانا ودوست ناآشناي من اميدوارم حالتون خوب وزندگي بركامتان شيرين همچون عسل باشد وبلاگ خوبي داريد از ديدن آن لذت بردم اگه دوست داشتي يه سر به ما بزن واگرخوشت اومد مارو لينك كن خبر بده تا شما رو لينك كنيم ممنون و تشكر از اين همه سليقه اي كه در وبلاگت به كار بردي

از حاشيه تا متن

اصلا چرا دروغ، همین پیش پای تو گفتم که یک غزل بنویسم برای تو احساس می کنم که کمی پیرتر شدم احساس می کنم که شدم مبتلای تو برگرد و هر چقدر دلت خواست بد بگو دل می دهم دوباره به طعم صدای تو از قول من بگو به دلت نرم تر شود بی فایده ست این همه دوری ، فدای تو! دریای من ! به ابر سپـردم بیـاورد : یک آسمان ، بهانه ی باران برای تو ناقابل است ، بیشتر از این نداشتم رخصت بده نفس بکشم در هوای تو باسلام وبلاگ زيبا وپر محتوايي داريد من قبلا هم به وبلاگت سر زده بودم از مطالبت لذت بردم خوشحال مي شم به من سر بزني ونظرت رو بگي... دیدم قدری گرفته ام انسان وقتی دلش گرفت از پی تدبیر می رود من هم رفتم