یه مطلبی از جبران خلیل جبران هست که من باورش دارم اما دوست دارم نظرتون رو بدونم و راجع بهش با هم گپ بزنیم :

چه نادانند آن مردمی که گمان می برند عشق با معاشرت طولانی و همراهی مستمر پدید می آید 

عشق حقیقی آنست که زاده سازگاری روحی باشد و اگر این تفاهم در یک لحظه کامل نشود در یک سال و یک نسل تمام نیز به کمال نمی رسد

من نمی گم به عشق در نگاه اول معتقدم نظر من اینه که بذر عشق و نطفه آن در همان دیدار اول پدیدار میشه و با گذشت زمان رشد می کنه و به کمال می رسه کمالی که باید تا پایان زنده و در حال رشد باشه 

دوست دارم نظر شما رو بدونم